( 1 ) سوّم آنها - استمرار قصد است ، بنابراين اگر قبل از آن كه به چهار فرسخى برسد ، از قصدش برگردد يا مردّد شود ، بايد نماز را تمام بخواند و نمازى را كه شكسته خوانده ، نه در وقت و نه در خارج از وقت ، اعاده ندارد و اگر برگشتن از قصد يا ترديد در آن بعد از رسيدن به چهار فرسخ باشد بر قصر خواندن نماز باقى مىماند ، اگر چه همان روزش برنگردد ، در صورتى كه تصميم داشته باشد كه قبل از ده روز برگردد . ( 2 ) مسألهء 12 - در ادامه داشتن قصد مسافت ، قصد مطلق سفر كافى است ، اگر چه از مسافرت به جاى مشخّصى صرف نظر كند ، كما اين كه اگر قصد مسافرت براى جاى معيّنى بكند و به مقدار مسافت باشد و در اثناى راه قصد جاى ديگرى كند كه راه طى شده و باقيمانده ، به مقدار مسافت مىشود بنابر اصحّ ، بايد نماز را شكسته بخواند ، كما اين كه اگر از اول قصدش مطلق بود و جاى مشخّصى را قصد نكرده ، و شروع به مسافرت نمايد تا به يكى از جاهايى كه همهء آنها مسافت مىشوند ، برود و هيچ يك از آنها را معيّن نكرده باشد ، بلكه تعيين يكى از آنها را ، موكول به رسيدن به جايى كند كه حدّ مشترك بين آنهاست ، نمازش شكسته است . ( 3 ) مسألهء 13 - اگر در اثناى مسافرت قبل از رسيدن به چهار فرسخ ، مردّد شود ، ( در ادامهء آن ) سپس جزم و تصميم پيدا كند ، پس اگر چيزى از راه را در حال تردّد طى نكرده باشد ، بر تقصير باقى مىماند ، اگر چه باقيمانده - و لو با برگشت - به مقدار مسافت نباشد ، ولى اگر چنانچه مقدارى از راه را در حال ترديد پيموده ، چنانچه باقيمانده به مقدار مسافت باشد ، باز بايد نماز را قصر بخواند و اگر باقيمانده به مقدار مسافت نباشد . بدون اشكال واجب است تمام بخواند ، در صورتى كه باقيمانده به ضميمهء راهى كه قبل از ترديد پيموده ، به مقدار مسافت نباشد - ولى اگر مجموع آنها - با حساب نكردن راهى كه در حال ترديد پيموده - مسافت باشد ، احتياط آن است كه هم تمام بخواند و هم قصر ، اگر چه بعيد نيست كه در اين صورت هم برگردد به قصر و شكسته بخواند مخصوصا اگر مقدارى كه در حال ترديد طى كرده است كم باشد . ( 4 ) چهارم آنها - قصد نداشته باشد در بين مسافت ، ده روز يا بيشتر اقامت كند و قصد نكند كه در بين مسافت از وطن خود بگذرد مثل اين كه اگر تصميم بگيرد در بين چهار فرسخ يا سر چهار فرسخى ، ده روز بماند ، يا در بين راه يا سر چهار فرسخى ، وطنى داشته باشد كه مىخواهد از آن بگذرد ، پس در اين صورت نماز را بايد تمام بخواند و همچنين است اگر در نيّت اقامت ده روز مردّد باشد و يا در عبور از وطنش ترديد داشته باشد ، بطورى كه با قصد طى راه مسافت ، منافات دارد ، و از همين قبيل است ، آنجايى كه احتمال پيش آمدن مانع براى ادامهء سفر بدهد يا احتمال دهد در بين راه ، علّتى كه موجب نيّت ده روز ماندن گردد ، پيدا شود ، يا احتمال عبور از وطن دهد ، در صورتى كه اين احتمالات عقلايى باشند ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر اين احتمالات مورد توجّه عرف عقلا نباشد ، مثل